دست نوشته ها فاضل نجفی درگاه

تاسوعا که می شود اشک هایم جاری می شود...آشفتگی درونم را را چگونه بیان کنم؟ اینجاست که نمیدانم چه بگویم! خدا تاسوعا را ترسیم کرد تا معرفت را بشناسیم، تا عشق را بدانیم، تا فروتنی را بفهمیم، تا رفاقت ناب را درک کنیم، تا راس مردانگی را بشناسیم، تا جان فدایی ارباب را بشناسیم... پدرم میگفت 10 سال انتظار آمدنت را کشیدم و با توسل به ابوالفضل العباس (ع)، خداوند تو را به ما داد و نام ات از ابو فاضل گرفته شد... آن روز ها معنی عشق به عباس (ع) را درست درک نمیکردم و امروز در 29 سالگی در لابه لای چشمان پُر اشک مردم خاطرخواهی را می بینم که با نامش ناله ها به آسمان کشیده میشود... ...

سلام مرد خوبی؟ بد نیست نکاتی را از گذشته یادآوری کنم... قول و قرار های مقابل آینه را یادت هست؟ همین چند سال پیش بود. سبک زندگی را تغییر می دهم، همچون کوه هیمالیا قوی خواهم شد، علم روز را در کارم بدست خواهم آورد، نوک پرگار را در راس مشکلات قرار خواهم داد، مو های سرم را خواهم زد و دوباره ورژن جدیدی از خودم را نمایش خواهم داد و هزاران خواسته ی بی حد و مرز دیگر... امروز احساس می کنم نیاز به تداعی باورها است، این روز ها با آن روز ها زمین تا آسمان فرق می کند! به گزینه های زیادی دست پیدا کرده ام و حسرت رسیدن به گزینه های زیادی را در رویاهایم دارم. فکر کنم این یادآور...